กำลังใจในยามท้อ

จะตกต่ำ ดับค่า อย่าท้อแท้

จะอ่อนแอ เหนื่อยล้า อย่าสิ้นหวัง

แม้วันนี้ แรงถอย ด้อยกำลัง

ชีวิตยังคงอยู่ .. สู้ต่อไป

ยามท้อแท้อ่อนไหวใจถดถอย
ใจดวงน้อยอ่อนแอเหมือนแพ้พ่าย
กำลังใจก้าวเดินเหมือนหายไป
ลุกขึ้นใหม่ขายังอ่อนเหมือนก่อนยืน
แม้ปัญหามากมายให้ต่อสู้
คนคอยอยู่เบื้องหลังยังต้องฝืน
ชีวิตยังต้องเดินย่ำทุกค่ำคืน
เพื่อคนอื่นเพื่อใครให้เหลียวมอง

Read More

การจากลา มีค่าแค่ไหน

บางคนไม่ชอบเลย เวลาเราได้รู้ว่า จะต้องจากคนที่เรารักไป 

ไม่ว่าจะเป็น เพื่อน พ่อแม่ หรือ คนที่เรารู้จัก โดยเฉพาะการจากลา ที่ไม่รู้เลยว่าจาได้พบกันอีกเมื่อไหร่

ทำไมเวลาพบ ต้องมีจากด้วย

แต่ฉันกลับคิดว่า

เพื่อพิสูจน์ความรักที่เรามีให้กันและกัน 

เช่นเดียวกันการจากลากับคนที่เรารักนั้นเพื่อพิสูจน์ความรักแท้ที่เรามีต่อกัน 

เพื่อเป็นการแยกว่า ใครรักแท้และใครรักไม่แท้ เพราะคนที่รักแท้ไม่ว่าเขาจะอยู่ที่ใดเขาก็ยังรัก 

แต่คนไม่รักแท้นั้นเมื่อมีปัญหาความห่างไกลมารบกวนความรักก็สั่นคลอน 

ดังนั้นสำหรับรักแท้แล้วแน่นอนย่อมมีอุปสรรค์ต่างๆนาๆมาขัดขวาง

แต่นั่นก็ไม่สามารถพรากความรักของเราที่มีให้ต่อคนรักของเราที่จากกันไป 

(ซึ่งไม่รู้จะได้พบกันเมื่อไหร่)ได้ :D

บางทีการอยู่ห่างไกล เป็นการเตรียมพร้อมให้เราเป็นคนที่มีความรับผิดชอบ

การอยู่ไกลคนที่เรารัก ช่วยให้เราเห็นคุณค่าของความรัก

การอยู่ไกลคนที่เรารัก เราจะรู้จักใช้เวลา อย่างคุ้มค่า

การอยู่ไกลคนที่เรารัก ช่วยให้เรา แข็งแกร่งขึ้น

จำไว้เสมอว่า ไม่มีการลาจากที่ถาวรคะ

เราจะได้พบกันอีก

แม้การตายก็ยังไม่ใช่ถาวร

Read More

เรียนจบแล้ว..ทำอะไรต่อดี

เมื่อชีวิตคุณเดินมาจนถึงทางแยกซึ่งแต่ละคนมีแยกไม่เท่ากันซะด้วย  และก็ได้เวลาแล้วที่คุณจะตัดสินใจว่า "คุณจะเลือกเดินไปทางไหน"

 

ถ้าชีวิตมีทางแยกแค่สองทาง การเลือกทางได้ทางหนึ่งอาจจะยาก 

แต่ถ้ามีทางเลือกหลายๆทาง มันยากมากกว่าที่จะเลือกหนึ่งในนั้น

แต่ถ้าเราเลือกได้ทุกทางก็ดีน่ะสิ จะได้มีประสบการชีวิตที่เร็วกว่าคนอื่น เยอะกว่าคนอื่น แต่เรากลับมาที่ความเป็นจริงกันดีกว่า "ยอมรับความจริงและหาทางเลือกที่เหมาะสมกับมัน" OK นะคะ

 

สำหรับคนที่เลือกเรียนด้านภาษามาอย่างฉัน ทางเลือกเยอะมากว่าจะทำอะไรก่อนหลังดี 

ลังเลอยู่มากว่าจะเลือกทางไหน

ถ้าเรียนภาษา คนที่เก่งจริงๆเท่านั้นที่จะอยู่รอด 

เราน่ะหรอ 

ภาษาก็กากๆจะเอาอะไรไปสู้คนที่เรียนหลักสูตรนานาชาติ และไหนจะเด็กจบนอกอีก

ก็เพราะภาษาไม่ใช่อาชีพเฉพาะด้านแต่ละอาชีพ 

แต่ละหน้าที่ต่างมีภาษาเข้ามาเกี่ยวข้องทั้งนั้ัน

"เคยมั้ยที่รู้สึกว่าตัวเอง ตัวเล็กที่สุดและยืนอยู่ในมุมมืดที่สุดในโลกที่แสนกว้างใหญ่"

ชีวิตที่มีแต่การเรียนเป็นสิบๆปี

ย่อมจะเคว้งคว้างและอ้างว้างเมื่อเรียนจบ

เพราะการทำงานไม่ใช่บะหมี่ ไม่มีสูตรสำเร็จปรุงเสร็จเสียแต่ในซองเสียที่ไหน

ตอนเรียน 

รั้วการศึกษา จึงตอบโจทย์ในเรื่องของการศึกษาได้ชัดเจน

เพราะในโรงเรียน หรือรั้วมหาวิทยาลัย 

สิ่งที่จะต้องแย่งชิงมานั้นมีเพียงเกรด หรือคะแนนในกระดาษ

เพื่อแลกกับกระดาษที่เรียกว่า..ปริญญา

แต่ตอนที่เราต้องทำงาน

สิ่งที่เจอ อาจไม่ใช่เพียงเพื่อปริญญา

อาจต้องมีจิตวิทยา รัฐศาสตร์ การเมืองในที่ทำงาน การตลาด และหลายต่อหลายแขนง

การเรียน ที่ไม่ได้วัดผลด้วยกระดาษเพียงอย่างเดียว

คำถามที่ตามมาติดๆหลังจากที่เรียนจบคือ

เรียนจบแล้ว..จะทำอะไร เรียนต่อ หรือทำงานดี

คำถามนี้จะมีมากในคนที่ "ไม่คิด"จะเรียนต่อในทันที

หรือคนที่"ไม่แน่ใจ"ว่า การทำงานที่ทำอยู่จะตอบโจทย์ได้รึเปล่า

และเป็นคำถามที่เราเคยเจอและทุกคนต้องเจอ

ก่อนจะตอบคำถามนี้ ต้องถามกลับว่า

สิ่งที่เราเรียนมา ใช่สิ่งที่เราชอบหรือไม่ และเราอยากจะทำงานในสายงานนี้หรือไม่

เพราะสิ่งนี้ถ้าจะยึดเอาเป็นอาชีพเราต้องเข้ามาคลุกวงใน และอยู่กับมันเป็นส่วนมากของชีวิต

ถ้าตอบว่า สิ่งที่เรียนไม่ใช่สิ่งที่ชอบ

ก็จะตัดสินใจอะไรได้ง่ายขึ้นค่ะ

เช่น..

ถ้าเรารู้จุดมุงหมายของเราว่าจะเรียน หรือ ทำงาน ไปเพื่ออะไร

ไม่ใช่เรียนหรือทำงานไปวันวัน

การเรียนหรือการทำงานเหล่านั้นก็จะมีคุณค่าขึ้นมากค่ะ

เอาละ คำตอบนี้ไม่ตายตัวค่ะ แต่อาจช่วยพอเป็นแนวทางได้บ้าง

คำตอบมีสามทางหลักๆ คือ

ทำงาน (ทำงานแล้วเรียนต่อ/ทำงานไม่เรียนต่อ)

     จบแล้วทำงาน ข้อดี มีประสบการณ์ก่อนไปเรียน ได้รู้จักชีวิตและโลกมากขึ้น แต่อาจจะหมดไฟที่จะดูหนังสือ  ความรู้ที่เรียนมาคืนอาจารย์ และที่สำคัญไม่อยากทิ้งงานที่แน่นอนว่าหายากและกำลังจะก้าวหน้า

     ทางเลือกมันมีหลากหลาย ขึ้นอยู่ว่าเรา มีเป้าหมายในชีวิตเป็นอย่างไร เช่น ถ้าตั้งเป้าอยากมีชีวิตเรียบง่าย งานมั่นคงไม่ต้องดิ้นรนมาก การวางแผนชีวิตก็จะอีกแบบหนึ่ง  แต่ถ้าต้องการความท้าทายในชีวิต  อนาคตต้องร่ำรวย หน้าที่การงานต้องดี มันก็ต้องวางแผนอีกแบบ สุดแล้วแต่เป้าหมายของใคร  ว่าแต่ว่าคุณมีเป้าหมายในชีวิตหรือยัง ถ้ายังไม่มีลองใช้เวลาว่างๆ สมองโล่ง ๆ ไม่มีใครมากวน ลองกำหนดเป้าหมายในชีวิตของคุณขึ้นมา  ซึ่งเป้าหมายมีแล้ววิธีการก็จะตามมาเอง คำตอบที่คุณถามก็จะได้คำตอบอย่างตรงใจคุณ  คนอื่นที่ตอบคำถามคุณเขามีเป้าหมายในชีวิตและสภาวะแวดล้อมต่างจากคุณ  ดังนั้นคนที่จะลิขิตแผนที่ชีวิตคุณได้ก็คือคุณเอง

เรียนไปด้วยทำงานไปด้วย

คำแนะนำและข้อคิดสำหรับผู้ที่ทำงานเต็มเวลาและศึกษาต่อแบบภาคค่ำหรือช่วงสุดสัปดาห์ไปด้วย

จัดเวลาให้ดี จัดตารางลงปฏิทินไว้เลยว่าคุณต้องทำอะไรบ้าง ทั้งในเรื่องงานและตารางเรียน ซึ่งถ้าคุณเรียนไปด้วยก็อาจต้องทำใจสักหน่อยว่าเวลาส่วนหนึ่งในช่วงสุดสัปดาห์จะต้องแบ่งไปให้การศึกษาบ้าง

ติดตามงานกับเพื่อนร่วมชั้น คุณควรมีเพื่อนร่วมชั้นเรียนที่จะคอยติดต่อสอบถามเรื่องตารางการนำเสนองานและตารางสอบ รวมทั้งให้คำปรึกษากันเมื่อมีงานกลุ่มเผื่อเวลาที่คุณมีงานยุ่งๆ จะได้มีคนที่คุณสามารถสอบถามเรื่องบทเรียนและงานได้

อย่าลืมพักผ่อนให้เพียงพอ หากคุณเรียนภาคค่ำหลังเลิกงาน เมื่อเลิกเรียนแล้วกลับบ้าน หลังจากทบทวนบทเรียนแล้วก็ควรใช้เวลาพักผ่อนให้เต็มที่เพื่อสะสมพลังงานไว้สำหรับวันต่อๆ ไป และป้องกันไม่ให้ไปนั่งหลับในคลาสเรียนหลังจากเหน็ดเหนื่อยมาทั้งวัน

เรียนต่อโท(ในประเทศ/ต่างประเทศ)

     การเรียนต่อไปทันที เหมาะสำหรับท่านที่ทราบแน่ชัดว่าจะเอาความรู้ที่เรียนนั้นไปทำอะไรหลังจบ เช่นเป็นอาจารย์ หรือนักวิจัยพัฒนา คล้ายกับคนที่จะลงทุนอะไรซักอย่าง แล้วทราบแน่ๆว่าคืนทุนแน่ๆ หรือได้ใช้แน่ๆ  การเรียนต่อไปโดยไม่ทราบว่าจะเอาไปทำอะไร หรือเรียนเพื่ออะไร อาจจะคล้ายๆกับลงทุนซื้อสินค้ามากักตุนไว้ แต่ขายไม่ออก สุดท้ายก็จมทุน

ข้อเสียของการไปเรียนต่อเลย โดยไม่ทำงานนั้นคือ

1. มองภาพการทำงาน ไม่ออก ว่าอะไรเป็นสิ่งที่เหมาะกับเรา
2. ขาดมุมมองที่เป็นการมองแบบโดยรวม หรือมุมสูง หรือ การเชื่อมโยงระหว่างแผนกต่างๆในองค์กร ว่าสิ่งที่เราเรียนไปนั้น จะไปมีผลอย่างไรกับองค์กร หรือกับส่วนอื่นๆ  ทำให้ขณะเรียนต่อ อาจมองข้ามจุดอื่นๆที่ควรดูควบคู่กันไปด้วย
3. หางานทำต่อไปยากกว่าคนที่มีประสพการณ์ทำงานมาบ้างแล้ว โดยเฉพาะหางานทำในต่างประเทศ เพราะคนที่ทำงานมาแล้ว แล้วมาเรียนต่อ มีมุมมองประสพการณ์จะมีมุมคิดที่ชัดเจนกว่า

มาตอนนี้ถึงได้เข้าใจว่า องค์กรใหญ่ๆ นั้นส่วนใหญ่จะต้องให้พนักงานทำงานมาอย่างน้อย 2-3 ปีก่อนที่จะให้โอกาสศึกษาต่อ การทำงานก่อนไม่เพียงแต่ทำมีมุมมองที่กว้างมากขึ้น แต่ยังทำให้เราเข้าใจตัวตนที่แท้จริงๆของเรามากขึ้น ว่าจริงๆแล้วเราชอบอะไร เหมาะกับอะไรในความเป็นจริงๆ มากกว่าคนส่วนใหญ่ที่เรียนต่อไปโดยคิดเอาเองว่าสิ่งนั้นดี สิ่งนั้นเหมาะแล้ว นั่นเอง

Read More

ชีวิตเลือกได้ Life choice.

ชีวิตเลือกได้
Life choice.

จากความสับสนในชีวิตที่ฉันพูดกับตัวเองเสมอว่า "อยากมีชีวิตที่เลือกเองได้บ้าง"

จนวันนึงได้มาเจอบทความจากบล็อกของคุณ ประคัลภ์ ปัณฑพลังกูร ที่เขียนไว้ว่า

การที่เราเป็นอย่างทุกวันนี้ ล้วนเป็นผลพวงมาจากสิ่งที่เรา “เลือก” ทำในอดีต มนุษย์เลือกที่จะทำในสิ่งที่เราต้องการได้ด้วยตัวเราเอง เราไม่ได้ทำตาม สัญชาตญาณเหมือนกับสัตว์ เราสามารถเลือกที่จะทำ หรือเลือกที่จะไม่ทำได้ด้วยตัวเราเอง และการที่เราจะประสบความสำเร็จได้นั้น ก็เพราะเราเลือกที่จะทำชีวิตของเราให้ประสบความสำเร็จ การที่เราตกต่ำ ทำอะไรก็ไม่สำเร็จ ก็เพราะเราเลือกการกระทำที่ทำให้เราตกต่ำและไม่ประสบความสำเร็จเอง 

คำพูดที่ได้ยินบ่อยมากก็คือ “ผมไม่มีทางเลือก” ลองพิจารณาดูสิครับว่า ไม่มีทางเลือกจริงๆ หรือเราเลือกที่จะไม่มีทางเลือกเอง

ในระหว่างที่ขับรถไปทำงาน สภาพการจราจรก็แย่ รถติด และคุณกำลังจอดติดอยู่เลนขวาสุดเพื่อรอที่จะเลี้ยวขวาแยกหน้ามาเป็นเวลานาน พอสมควร พอไฟเขียว รถข้างหน้าเริ่มขยับ คุณก็เข้าเกียร์ เพื่อที่จะออกรถ ทันใดนั้นมีรถมินิบัสสีเขียวคันหนึ่งพุ่งพรวดเข้ามา แล้วเข้ามาแทรกตรงหน้าอย่างกระชั้นชิด จนทำให้คุณต้องเหยียบเบรกจนหน้าทิ่ม ความคิดของแว้บแรกของคุณคืออะไร

คำตอบที่ได้รับส่วนใหญ่ ก็คือ บีบแตร พร้อมคำด่า และถ้าเป็นไปได้ ก็จะขับไปตัดหน้ากลับบ้าง เพื่อความสะใจ ถามว่า เราได้อะไรจากการที่เรา “เลือก” กระทำแบบนั้น สิ่งที่ได้ก็คือจิตใจที่ไม่เป็นสุข ร้อนรน อารมณ์เสีย และบางครั้งก็จะรู้สึกไม่ดีไปทั้งวันเลย แล้วทำไมเราไม่เลือกที่จะคิดใหม่ คิดว่าที่เขาตัดหน้าเราก็เพราะเขาอาจจะรีบ อาจจะมีคนป่วยอยู่บนรถ มีคนท้องแก่ใกล้คลอด หรือ คนขับกำลังปวดอึต้องรีบไปเข้าห้องน้ำ ฯลฯ เราก็จะไม่เครียด ไม่อารมณ์เสีย (อ่านแล้วดูเหมือนง่าย แต่ทำยากเหมือนกัน) แต่หลังจากที่ได้ลองทำดูแล้ว สิ่งที่เกิดขึ้นก็คือ จิตใจจะเบาสบาย เบิกบาน และไม่อาฆาตแค้น ทำให้เรามีสุขภาพจิตที่ดีในการทำงาน

ในการฝึกฝน เพื่อ “เลือก” ที่จะกระทำนั้น เราควรจะเริ่มจากเรื่องเล็กๆ ก่อน เช่น เลือกที่จะไม่โกรธ เลือกที่จะไม่พูดจาประชดประชัน เลือกที่จะตื่นเช้าเพื่อมาออกกำลังกาย หรือมาทำงานแต่เช้า ทุกอย่างเราเลือกได้ทั้งสิ้น แต่การที่เราจะเลือกอะไรนั้น มันก็ต้องอยู่บนหลักการที่ถูกต้อง ไม่ผิดต่อสามัญสำนึก ศีลธรรมจรรยา

เรื่อง การเลือกนี้ก็เป็นอีกทางหนึ่งที่จะทำให้ชีวิตเราดีขึ้น เราสามารถนำชีวิตไปตามเป้าหมายที่เราตั้งไว้ การกระทำอะไรที่ไม่สอดคล้องกับเป้าหมาย หรือทำไปแล้วไม่ได้มีผลต่อการบรรลุเป้าหมายของเรา เราก็ควรจะเลือกที่จะไม่ทำมันซะ

พรุ่งนี้เช้านาฬิกาปลุกดังแล้ว ท่าน “เลือก” ที่จะลุกขึ้นมาเพื่อนำชีวิตไปสู่เป้าหมายที่ดีกว่า หรือ “เลือก” ที่จะนอนต่อตามสัญชาตญาณเพื่อความสบายในระยะสั้นๆ เท่านั้น ก็อยู่ที่ท่านจะเลือกแล้วล่ะ

ทำให้ฉันเข้าใจแล้วว่าสิ่งที่ฉันทำ สิ่งที่ฉันเลือกเพราะฉันเลือกที่จะประสบผลสำเร็จจึงได้เลือกที่จะทำ หรือจากการหยิบยื่นโอกาสต่างๆจากครอบครัวนั้นเขาย่อมคิดก่อนแล้วว่าสิ่งนั้นดีต่อตัวฉันหรือดีต่ออนาคตฉัน และฉันก็จะไม่ยอมทิ้งเป้าหมายของชีวิตที่ฝันไว้อย่างแน่นอน    

Read More